İnsanlar hem geçinmek hem de toplumda bir statü elde etmek için bir meslek sahibi olmak isterler. Bir iş sahibi olmadan önce keşke bir işim olsa, o işi en iyi şekilde yaparım diye düşünürler.

Ancak uzun yıllardır gözlemlerim bana, zaman içinde işi elde eden bireylerin çoğunun iş yapabilme sorumluluğunu yerine getirmediğini göstermiştir.

 

Halbuki iş yapmamak için kaytardıkları zaman diliminin hem vicdani, hem ahlaki ve hem de inancımız gereği sorumlulukları vardır.

 

Bir iş yerinde sorumsuz insanları kimse sevmez ve onlarla göstermelik iletişim kurarlar. Sorumsuz kişilerin en belirgin özelliği bahaneler üretmektir. Eğer bu bahaneler tutmazsa yalan, iftira ve konuyu başka yönlere saptırma vakaları görülür.

 

Bu konuda çalışanla çalışmayanın bir olmadığını belirtmek ve onlara karşı hem iletişim hem de yaptırım yönünden etkili bir strateji uygulamak gerektiğini düşünüyorum.