Çok Okunanlar
Karakter boyutu :  18 Punto16 Punto14 Punto12 Punto
Remzi DEMİR
Remzi DEMİR
11 Aralık 2010 Cumartesi
CANINIZ MI SIKILIYOR?

İnsanın canı neden sıkılır? Ya da can sıkıntısını azaltan değil de artıran etkenler nedir acaba?

 

     İşler yolunda değilse, hayat bizi mutlu etmiyorsa, yapacak bir şey bulamıyorsak, başarısız isek, çevremiz tarafından sevilmiyorsak, zorlanmaya, zora, terlemeye alışık değilsek, problemler karşısında çözüm bulamıyorsak, hatta çözecek problemimiz bile yoksa olaylara mantıksal yaklaşmıyorsak, her şeyi kadere bağlıyorsak, hayatta eğitim, okumak, bilim, hukuk, adalet gibi kavramlara değer vermiyorsak, günün her dakikasında kayda değer bir şey yapmadan her türlü maddi, manevi güzellikleri umuyor ve değer görmek istiyorsak, sürekli yanlış anlaşıldığımızı ya da anlaşılmadığımızı düşünüyorsak evet SİZİN CANINIZ GERÇEKTEN SIKILIYOR.

Hatta teşhisi ben koymuş olmayayım ama şu saydıklarımdan önemli bir bölümü size uyuyor ise, sanırım zaten yaşıyor da sayılmazsınız. Acilen hayatınızı sorgulamanız gerekir. Hayatta mıyız bir kontrol edin

 

    SOCRAT "ın da dediği gibi zaten “Sorgulanmayan hayat hiç yaşanmamıştır.”

 

     Bu gün çalışan ya da çalışmayan, maddi imkânı olan ya da olmayan pek çok aile öğrencilerini okutmaktan yana. Evet, bu gerçekten de sevindirici. Ancak bunun nedenini anlamakta zaman zaman güçlük çekiyoruz. Neden mi? Eğer bir insan eğitime önem veriyor ve çocukları için gerçekten istiyorsa bir amacı olması gerekir. Elbette ki bu amaç,çocuklarımızın hayatı iyi öğrenmesi, sağlıklı, kendi özelliklerine ve yeteneklerine uygun bir meslek edinmesi, kendilerini gerçekleştirerek topluma da kendilerine de faydalı insanlar olmaları, dolayısı ile de mutlu olmalarıdır.

 

     Peki, hal böyle iken, bir anne ya da baba neden öğrencisine kıyamaz da fazladan not ister? Neden ödevini yapmayan öğrencisinin başına onun ödev yapması için bir de öğretmen tutar?

 

     Neden çocukları sorulduğunda hep onların olumsuz özelliklerinden bahsederler?

 

     Neden her şeyi bildikleri halde sorunların çözümünü dışarıdan beklerler?

 

     Neden hayatta başarılı olsun diye her türlü sorumluluktan onu uzak tutarak, ondan yalnızca bir kaç formülü ve tanımı öğrenmesini ister?

 

     Neden durmadan onları komşunun çocukları ile kıyaslar ama anne ya da baba olarak hiç kıyaslanmak, sorgulanmak istemezler?

 

     Neden kendi hayallerini, eksikliklerini onun üzerinde sınamak ister?

 

     Neden kendisinin olamadığı şeyleri ondan bekler?

 

     Neden en sorumsuz anne baba bile kendi öğrencisinden başarı ve saygı bekler?

 

     Neden hayatlarında yanlış giden şeylerin intikamını onların olumsuz ve başarısız yönlerinden çıkarmak isterler?

 

Söylemeye dilim varmıyor ama neden bu kadar olumsuzluklar içerisinde öğrencilerine ve kendilerine yardımda bulunan tek varlık olan öğretmenleri sanık sandalyesine oturtmak isterler?

 

     Size küçük bir sır vereyim mi…Eğer bir gün öğrenciniz CANIM SIKILIYOR,MUTLU DEĞİLİM, ÇALIŞMAK GELMİYOR İÇİMDEN derse, şu yukarıdaki söylediklerimi bir düşünün… Ve lütfen onları hayata bağlayacak bir hedef, inanacak bir şeyler verin

 

 

 

Bu yazı toplam 12250 defa okunmuştur.  
Kalan Karekter Sayısı : 500
Yazarın Diğer yazıları
Sitemizdeki yazı ve resimlerin her hakkı saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilmeden kullanılamaz. -0.0135
Güneydoğu Haber