Ülkemizde çocuk edebiyatına büyük katkılar sunan ve yalın bir dille ve hep toplumsal eleştirileriyle gerçeği ortaya koyan Muzaffer İzgü'nün gençler ve çocuklar üzerinde müthiş bir etkisi vardı..

 

Ölümüne kadar (2017) özellikle son yıllarında Adanada, Mersinde çalıştığım okullara davet edip, onun gençlerle ve çocuklarla iletişimini bol bol izleme fırsatım oldu. Tek kelimeyle her zaman müthişti. Kısık sesiyle konuşmaya başladığında o küçücük adamın nasıl devleştiğini, en haylaz öğrencilerin, gençlerin bile anlayabilmek için birbirlerini nasıl susturduklarını hayretle izledim..

 

Birincisi insanlara birşeyler öğretebilmek gerçekten eğitim ve donanım işi. Ancak yeterli değil. Öğretebilmek için, anlatabilmek için ayrıca yeteneklerle de donatılmış olmanız şart. Ancak bu da yeterli değil (Hele hele eğitim, eğitimci olmayanların yapacağı bir iş asla değil)...

 

Hep onu ağırladığımda pek çok konuda da sohbet etme imkanı buluyordum.. Mesela daha 2003'lü yıllarda bile topluma adeta enjekte edilen körlük, kayırmacılık, ötekileştirmecilik ve biat kültürü (Bugün altın çağ gibi anılan 90'lar çok ayrı bir kültürdü).. İnanın beğenmediğimiz 90'ların sonundan bile bariz bir şekilde herşeyin geriye gittiği aşikardı. Her sorduğumda bana hep aynı cevabı verdi Muzaffer İzgü: "Toplumlar asla geri gitmezler". 

 

O günlerden bu günlere gerilemenin;  hem toplumsal hem de bireysel kokuşmuşluğun derecesinin neden bu kadar arttığını düşünüyorum.. Güzel şeylere ne oldu?

 

En son 2016' da Mersinde onu ağırladığımda çok farklı ve huzursuzdu.. Sordum sebebini. Oğlum dedi geçen yıl eşimi kaybettim. İnanır mısın! Aldığım nefes içimi yakıyor..

 

İki yıl sonra ben de canımdan canları kaybedince anladım ne demek istediğini.. Bir şeyi daha anladım. Onun çocuklarda, gençlerde yarartığı etki sevgi ve samimiyetti. Saf sevgi..

 

Hani birşeyleri öğretebilmek için eğitimli, donanımlı hatta yetenekli olmak bile yetmez dedim ya.. Yetmez. Yarınlara özellikle gençler dahil hiç kimse umutla bakmıyor artık.. O günlerde umutla bakmayan ben bugün gerçekten umutla bakıyorum. Biliyorum; hepimizi sevgi kurtaracak. Aynen Muzaffer İzgü'nün dediği gibi; "Toplumlar asla geriye gitmezler". Belki unuturlar, yanılırlar ama geriye gitmezler. Ve tek ihtiyacımız olan şey "Sevmek, güvenmek ve saygı". Saf sevgi..