Çok Okunanlar
Karakter boyutu :  20 Punto18 Punto16 Punto14 Punto
Nevena Mani'nin Gözünden ADANA
21 Kasım 2026 / 10:19
Nevena Mani'nin Gözünden ADANA
SEYHAN'IN GELİNİ ADANA'DAN BİR GEZİ YAZISI

 

 

Adana önce duyulur. Müezzinin sesi minareden süzülür, damların üstüne yayılır ve bütün şehir bir an durur, kulak kesilir. Gün akmaya devam eder, ama zihinler o kutsal çağrıya doğru irkilir. Sonra Adana koklanır. Avlularda olgunlaşan portakallar, köşe başında közlenen kestanenin dumanı, ince belli bardaklara dökülen çay sizi sarıp sarmalar. Adana en son görülür: Kasım sıcağında yeşile kuşanmış, Seyhan boyunca uzanmış, tıpkı Doğa Ana'nın dört bin yıldır dokuduğu bir kilim gibi. Bir ülkenin en iyi çile çekerek tanındığı, neyin değerli olduğunun ancak çileden sonra anlaşıldığı doğruysa, Adana bu teoriyi baştan sona çürütür, hem de umursamazca, çayını höpürdeterek. Burada kedi de, simitçi de, lokantacı da turiste eski bir tanıdık gibi yaklaşır; yalnızlık burada imkânsız bir görevdir.

 

İş için yapılan yolculukların, doğrusu, kend kendine özgü bir tadı vardır. Bu seyahatin vesilesi, gençlik çalışanlarına yönelik Digital Compass for a Facts-Based Europe: Together Against Disinformation başlıklı Erasmus+ projesiydi. Proje, 14-21 Kasım 2026 tarihleri arasında Adana'da Türkiye, Romanya, Slovakya ve Sırbistan'dan yirmi kadar katılımcıyı bir araya getirdi. Ev sahibi ve koordinatör yerel dernek IF-GP (İnsan Faktörlü Gelişim Projeleri Derneği) idi; Sırbistan'ı ise altı katılımcıyla InterEdu kuruluşu temsil etti. Çalışma dili: Türkçe ingilizce, yani İngilizce başlayıp Türkçe biten cümleler, eller, gülümsemeler ve telefondaki çeviri uygulamasının yardımıyla. Ev sahiplerimiz farkında olmadan bize bedava bir dil kursu hediye etti; her akşam otele bir iki yeni Türkçe kelimeyle döndük. Öğrenme biçimi: baştan sona yaygın eğitim, oyunla, gezerek, doğada ve biraz da flörtle. Konu ise hepimizin cebinde pusuya yatmıştı. Çünkü anlaşıldı ki telefon fısıldayanlarla kaynıyor. Biri size sahte bir haber yutturur, bir diğeri başkasının yüzünü ve sesini ödünç alır, üçüncüsü insan olmadığı hâlde insan kılığına girer, en sessizleri olan algoritma ise ne göreceğinizi usulca seçer, ta ki onu kendi seçiminiz sanana dek. İşte bu yüzden konu beni, projenin ruhuna uygun olarak, bu yazıdaki her bilgiyi birden fazla kaynaktan doğrulamakla yükümlü kıldı; efsaneyle karşılaştığım yerde de onu efsane olarak sundum. İzlenimleri ise kimse doğrulayamaz, siz  Adana'yı bir gün kendiniz yaşayana dek.

 

Ekibimiz daha Belgrad havalimanının giriş kapısında kaynaştı. Birbirimizin yanında son derece rahat hissettik ve bu ilk güzel işaretti. Söze gerek kalmadan ortak bir ritim bulduk, deneyimin öngörülemezliğinin bizi yönlendirmesine izin verdik, en hayırlısını umduk ve pişman olmadık. 13 Kasım Cuma günü, iki yıl önce açılan ve şehre otuz kilometre kadar uzaklıktaki yeni Çukurova Havalimanı'na iniyoruz. Batıl inançlı biri o gün evden çıkmazdı. Biz yine de yola düştük ve Adana bu cesaretimizi göz alıcı bir güzellikle ödüllendirdi. Daha ilk akşam, el işlemeli perdeler ve püsküller, seramik heykelcikler ve biblolarla süslenmiş samimi bir otelde katılımcıların bir kısmıyla tanıştık. Çekingen başladık, ayrılmaz biçimde bitirdik: akşam yemeklerinde, karaoke barlarda, bilardo masalarının başında. Bu arada otelde kalıp işine gömülen, internet sinyali peşinde koşanlar için resepsiyondaki görevli her seferinde müziği ayarlar, lobide dinlendirici bir caz açardı. 

 

Varır varmaz anlaşılıyor ki bu milletin misafirperverliği bir içgüdü. Türk yüreğini, narenciyeyi bolca meyveye durduran o kavurucu güneş ısıtıyor. Bu yakınlık sizi rahatsız etse bile ondan kaçamazsınız, çünkü Türk kültürü toplumsal dokusuna ayrım gözetmeyen bir iyilik buyruğu işlemiştir. Bizi minareler kadar uzun palmiyeler, çay bardakları kadar narin minareler ve hanımlar gibi süslenmiş ince belli bardaklar karşılıyor; ilk günler gerçekten de burada kimin kimi diktiğini düşünüp durdum. Pek çok parkta dolaşan eşek arısı, İslami bezemenin renklerine bürünmüş. Kahverengi, altın ve toprak sarısı tonlarında parlıyor, sanki eski bir çini karodan az önce uçup çıkmış da şimdi resmin içine dönüş yolunu arıyor. Yeşillik avuç avuç, davetsiz bile fışkırıyor, çünkü buranın bereketli iklimi ne izin ister ne de sürdürülebilir bir yeşil hükümet. O dilediğini yapar, kentsel uzlaşmalara yanaşmaz. Begonvil cephelere sinsice tırmanıyor, yerel tatlılar havada çıtırdıyor, çiçekçiler geç saatlere kadar açık, çünkü romantik bir jestin önünde hiçbir engel durmamalı. Bu şehirde çiçek, ruhun gıdasıdır. 

 

Devam Edecek...

Bu haber toplam 43 defa okunmuştur
Kalan Karekter Sayısı : 500
Kültür-Sanat  => Diğer Haberler
Sitemizdeki yazı ve resimlerin her hakkı saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilmeden kullanılamaz.
AmdYazılım
Güneydoğu Haber